Спәлни гарнитур немесе қазақшасынан да жақын сөздер

Төмендегі сөздердің бірінші варианты жүрегіме таза қазақша нұсқаларынан жақын. Сондай жылы көрінеді.
Үйде:
Персик – шабдалы
Груша жейсің ба гранат па? -алмұрт жейсің бе анар ма?
Базарда фрукты қымбаттапты – Базарда жеміс қымбаттапты
Астанопканың қасында! – Аялдаманың қасында
Мәшіне сатып алдым. – Автокөлік сатып алдым.
Сквазняк ұрып тұр, есікті жапшы!
Пласкобысты әкеш – Қысқашты алып берші (бізде басқа сайманды білдіреді)
Щочик (кейбіреулер учочик дейд) –  Элект шығынын есептейтін құрылғы
Зуни пасты – Тіс пастасы
Зуни щоткі – Тіс шоткасы
Вилкі-қасық – Шанышқы -қасық
Спальни гарнитур- Жатын жиһазы
Угалок, диван, адиял (ішінде жүні жоқ завацкой көрпе)
Удлинитіл – ұзартқыш желі
Трайник – өздерің білесіңдер
Телевизір – Теледидар емес
Майтафон – Үнжазба емес
Уопшым, Сәпсім – мүлде алаңсыз
Залға дарошкі төсегенің не? – Қонақ бөлмесіне арзан алаша  төсегенің не?
Біздің үйде сібет жоқ! Сендерде ше?
Read more of this post

Сенсация қалай жасалады?

Мына қысқа комиксті инеттің бір бұрышынан тауып алдым, шаң басқан баян болса да, актуалдығын жоймаған. Қарап көр. Read more of this post

Кірпіштің екіншісі

(жалғасы. басы мына жерде)

)
– Ақымақ! Бірінші кезеңде-ақ «картоп жарыпсың» ғой! Қателерің оннан асады! – Лёха, менің күнімнің жартысы қалай өткені жайлы әңгімемді тыңдап болып, біртүрлі толқып, мазасызданғандай көрінді. – Ия, қиын жағдай!
– Лидашқа телефон соғуға сол күйі бата алмадым. Дегенмен Ташкеннен туыстарым салып жіберген түйе-жүн көрпенің астында ыстық лимонды шайдан соң ұйқыға кетіп бара жатып, тезірек оянып, оған телефон соғуды армандадым. Оянсам, Read more of this post

Кірпіштер 1.4 – Алғашқы кірпіш

(Жалғасы. Басы мұнда)

Кірпіштің алғашқысы

Әрі вахтеріміз, әрі күзетшіміз Жора мені көріп мәз-мәйрам. Өзімнің дәл сол сәттегі түрімді елестетіп, қандай әсер тудыратынымды шамаладым: дымқыл шашым алба-жұлба, сұрқсыз көзілдірік, лас киім, батпақ жұғып, добалдай көрінген туфли. Read more of this post

Кірпіштер 1.3 – Осыдан сені мұжық қылмасам!

Жалғасы. Басы мұнда.

достар

Жаңбыр тапсырмасын орындап болып ақыры тоқтап, бұлт арасынан бір минутқа жылт етіп күн сәулесі көрінді. Саябақта жан жоқ..
Лёха жаңбырдан ылғал тартқан жайдақ орындықтардың біріне отырды, өзінің түріне қарасаң, ондай ұсақ түйекке пысқырмайтын да секілді. Мен де именшектеп қасына жайғастым. Сыраны аштық, алайда оңбай қалғыр мына ауа-райының кесірінен сыра ішіп рахат таппадым…
– Ия, сыра қалай екен? – деді Лёха.
– Кәдімгі сыра, – дедім иығымды көтеріп, – салқындау екен.
– Түсінікті. Ал, айта бер! – деді біраз кідірістен соң Лёха.
– Не жайында?
– Қалай не жайында? Не кәсіп, не тіршілік қылып жатырсың? Жалпы не қылған адамсың өзі?
Бір жағынан ішімдегіні айтып салғым келді, бір жағынан аш қарынға ішілген сыра да қызыл тілдің жүгенін босатып жіберді ме, әйтеуір жиырма минуттан соң Read more of this post

Өсек тумалардан басталад…

Алдыңғы жазбадағы айлық сұрау жайлы жазып отырып, төмендегі оқиға есіме түсіп кетті. Өсекшілік өзіміздің туған туысқан, тумалардан басталады.

Қайбір жылдары асығым алшысынан түсіп, әжептәуір айлық сыйақым қомақты шығып қарқ боп жүрдім. Бірақ ешкімге тіс жармадым, әке-шешемнен басқа. Сөйтсем, өзімнің әке-шешем бір туысқа айтқан, ол жүрген жерде бәріне мақтаныпты, біздің бала осындай деп.

Бір күні базарда бір ұсақ түйек іздеп жүріп саудаласып жатсам, бір таныс қатын «Е-е-е, сен пәленшенің баласы екі жүз мың айлық аласың ғой, неге саудаласып тұрсың?» – дейді. Қазақ қосып айтады, қосып айтпаса несін айтады дегендей, жыным келсе де, үлкен болған соң, ізеттік білдіріп, «жә-ә айта салған ғой біреу» – деп өте бердім. Арасына он минут түспей, соталы телефон алмақшы боп бір дүкенге келсем, бір қыз : «Ағай, вахтаға қашан?» -дейд. Әй, сен менің атымды қайдан білесің? Жұмысымды ше?- десем. «Ой, Ағай мен сіз туралы бәрін білем дейд» – ішімнен өһ шешессс, ауылда звезда боп кетіппін ғо деп қуана беріп едім, «Бірақ үш шүз мың табатын адамға тым қарапайым киінеді екенсіз» -дейд әлгі ұрғашы мал атаңана.
Ипааать, нақ деп басымды бір қасыдым. Одан құрысын, базары құрысын деп таксиге отырып таяйын деп жатсам, таксист кері бұрылып,»Айына төрт жүз мың табасың, бір айлығыңа мәшине ала салмайсың ба?» -дегенде ық-ық деп күлкіге тұншықтым да қалдым. Әжеңң, шопыр бала, көп бұтақты жеме, мә 200 теңге өз нәпақаңды сана да алға бас…

Лёхамен танысу. (Кірпіштер 1.2)

(Жалғасы, басы мұнда )

СыраДала жауын жауып, былжыраған батпақ аттаған сайын шашырап, шалбарыма қонғысы кеп-ақ тұрды. Сіркіреген жаңбырдан көзім сығырайып келе жатырмын. Онсыз да нашар көретін көзге бұл жағдай еш қырағылық қоспады.
Коммуналды қызметшілер көшенің кеңсе алдындағы бөлігін қазып тастап, құбырларын ауыстырыпты, бірақ қайтадан асфальттауды ұмытып кетіпті. Есесіне ол жер астық жинау кезіндегі егістіктен аумай қапты…
Гүр-гүр етіп қасымнан бір жүк машина өтті. Оның жүргізушісі маған жұдырығын шошайтып, одан әрі шатастырып жіберді. Шашыраған батпақ шалбарыма қонып, күртемді бүлдірді. Лай судың сарқырамалары көзілдірігім мен бетімді былғады. Жаппай бомбалау жайлы ойлар мазалап, көңіл күйіп бұзыла түсті. Біреуді өлтіргім кеп-ақ тұрды.
Осынша азапқа түсуге, кеңседен шыққандағы мақсатым арзымайтыны анық. еді. Тамағым сыздап кеткен соң, кәмпит сорып жібітпешкі болдым. Азық-түлік дүкеніне Read more of this post

Тәңіршілдік VS Ислам

^)

^)

Қазекең тәңіршілдік пен мұсылманшылдықтың ара-жігін ажырата алмай, бір наным деп қарайды деп айтып еді біреу…осы уәж жауапқа сай келіп тұрған сияқты….қазекеңдер таңертең дамбалын теріс киіп алып жүре береді ғой, кешке шешінгенде ғана байқаған ол дамбалы қатыныкы болып шығады тағы…
(с) zhastar.biz форумынан, Patick

Ентелегендер…

пьяншық атаңанаБір ерекше пікір жоқ, тоқсан жылғыны мыжи береді кеп мыжи береді. Алаш Айнасы сияқты «газеттен» әлденеше зиялы сымақтардың өр кеуделі статьяларына тыңқия тойып алады да, соны әкеп форумға құсады… Read more of this post

Копиқбас болу оңай ма?

копиқбас

Өзіңнің еңбегіңді біреу плагиат жасап меншіктеніп алып, өз атынан халыққа сатып отырса кез келген шығармашылыққа жақын адамның өзегі өртенетіні даусыз.

Авторлық құқық пен интеллектуалды меншік заңмен қорғалуы керек. Ия… бұл біздің үйреншікті көзқарасымыз. Ал басқаша қарасақ ше?

ҚР заңының баптарындағы ақауларды өз пайдасына пайдаланып, бір еңбегін жүз рет сатып үсті үстіне қыруар ақша табамын деп қателесетін қанағатсыздық пен ашкөздік сезімінің құлдары бар. Оларды да қорғаушылар дейміз бе? Әлде алаяқтар дейміз бе? Read more of this post

%d bloggers like this: